David R. Hawkins
David R. Hawkins
Wibracja świadomości – od psychiatrii do mapy ludzkiego życia
Jeśli Schumann pokazał, że życie jest zsynchronizowane z polem planety,
Nogier – że organizm reaguje na precyzyjną informację częstotliwościową,
a Tesla i Rife – że rezonans może wpływać na materię i biologię,
to David R. Hawkins zrobił kolejny krok:
spróbował opisać świadomość człowieka jako zjawisko energetyczne,
mierzalne nie w sensie mechanicznym,
lecz systemowym i jakościowym.
David Ramon Hawkins (1927–2012) był amerykańskim psychiatrą, lekarzem, badaczem i wykładowcą. Przez wiele lat związany z Akademią Medyczną Uniwersytetu Harvarda, gdzie prowadził wykłady i badania z zakresu psychiatrii. Jako psychiatra praktykował klinicznie i kierował ośrodkami zdrowia psychicznego.
Był autorem licznych publikacji naukowych, ekspertem w leczeniu uzależnień i zaburzeń psychicznych.
Jednocześnie był kimś rzadkim w świecie akademickim:
człowiekiem, który nie zatrzymał się na granicy obowiązującego paradygmatu.
Hawkins nie porzucił nauki.
On ją rozszerzył.
Punkt zwrotny – zdrowie, doświadczenie i pytanie „dlaczego?”
W młodym wieku Hawkins sam zmagał się z ciężką, przewlekłą chorobą i stanami depresyjnymi. Według jego relacji momentem przełomowym było głębokie doświadczenie wewnętrzne, po którym jego stan zdrowia uległ radykalnej poprawie.
To doświadczenie nie odciągnęło go od medycyny.
Wręcz przeciwnie – zmusiło go do zadania pytania, którego większość lekarzy unika:
dlaczego jedni ludzie zdrowieją, a inni nie – mimo podobnych warunków?
Odpowiedzi Hawkins zaczął szukać poza samą biochemią.
Fundamentalna idea Hawkinsa: świadomość ma poziomy energii
Hawkins zauważył, że:
- różne stany emocjonalne,
- różne postawy życiowe,
- różne sposoby myślenia
wydają się mieć różną „jakość energetyczną”.
Nie chodziło mu o energię w sensie fizycznym,
lecz o wpływ systemowy na ciało, psychikę i decyzje człowieka.
Tak narodziła się koncepcja Mapy Poziomów Świadomości.
Hawkins przypisał różnym stanom emocjonalnym umowne wartości liczbowe, które miały odzwierciedlać ich poziom energii i wpływu na życie.
Przykładowe poziomy:
- Wstyd, poczucie winy, apatia, strach, złość – bardzo niski poziom energii
- Odwaga (~200) – punkt przełomowy
- Otwartość, akceptacja, rozsądek – wysoka koherencja
- Miłość, radość, oświecenie – maksymalna integracja systemu
Wysoka wibracja – co to naprawdę znaczy?
Wbrew uproszczeniom, „wysoka wibracja” u Hawkinsa nie oznacza euforii ani odklejenia od rzeczywistości.
Oznacza:
- niski poziom wewnętrznego konfliktu,
- brak chronicznego lęku,
- spójność pomiędzy myślą, emocją i działaniem,
- zdolność do reagowania zamiast reagowania impulsywnego.
Człowiek wysokowibracyjny:
- podejmuje lepsze decyzje,
- zdecydowanie rzadziej choruje przewlekle,
- ma większą odporność psychiczną,
- doświadcza większego sensu i satysfakcji z życia.
To nie jest mistycyzm.
To dobrze zestrojony system nerwowy.
Wibracja emocji a zdrowie fizyczne
Najważniejszy wkład Hawkinsa nie polegał na liczbach, lecz na związaniu emocji z fizjologią.
Według jego obserwacji:
- przewlekły strach, wstyd i poczucie winy to:
– chroniczna aktywacja osi stresu
– osłabienie odporności
– podatność na choroby - stany akceptacji, spokoju i miłości to:
– regulacja układu autonomicznego
– koherencja serca i mózgu
– lepsza regeneracja i odporność
Dziś te obserwacje coraz lepiej wpisują się w neurobiologię stresu, psychoneuroimmunologię i badania nad koherencją serca.
Innymi słowy:
Hawkins opisywał językiem energii to, co współczesna nauka opisuje językiem regulacji układu nerwowego.
Hawkins dziś – powrót tematu świadomości
Przez lata prace Hawkinsa były marginalizowane jako „zbyt duchowe”.
Dziś sytuacja się zmienia.
Współczesne badania nad:
- uważnością,
- koherencją serca,
- neuroplastycznością,
- regulacją emocji,
- traumą i stresem
coraz częściej potwierdzają, że:
stan świadomości ma bezpośredni wpływ na zdrowie, zachowanie i jakość życia
W wielu środowiskach naukowych, terapeutycznych i biohackerskich temat energii emocji wraca ze zdwojoną siłą.
Coraz częściej mówi się, że żyjemy w okresie:
- przyspieszonej zmiany,
- kryzysu sensu,
- zmęczenia systemami opartymi wyłącznie na rywalizacji, strachu i interesie wąskich grup.
W tym kontekście prace Hawkinsa zyskują nowy rezonans.
Nie jako dogmat.
Lecz jako mapa orientacyjna w świecie, w którym coraz więcej ludzi:
- szuka prawdy zamiast narracji,
- wybiera spójność zamiast ciągłego napięcia,
- kieruje się wartościami zamiast wyłącznie zyskiem.
Można to nazwać „podnoszeniem wibracji”.
Można to nazwać dojrzewaniem zbiorowej świadomości.
Język jest wtórny.
Zjawisko – coraz trudniejsze do zignorowania.
Wniosek
Hawkins nie stworzył terapii.
Stworzył ramę rozumienia życia.
Pokazał, że:
- emocje to nie tylko przeżycia psychiczne,
- świadomość to nie tylko produkt mózgu,
- a zdrowie zaczyna się od wewnętrznej spójności.
W świecie przeciążonym informacją, stresem i chaosem,
jego przesłanie jest zaskakująco proste:
Zmiana poziomu świadomości zmienia jakość życia.
Może Ci się spodobać
Franz Morell i Erich Rasche
Fritz-Albert Popp
